Logopeda

LOGOPEDA

Specjalista, zajmujący się prawidłowym rozwojem kompetencji komunikacyjnych i językowych oraz wspierający procesy emocjonalno-poznawcze. Zakres działań logopedy jest szeroki, dotyczy między innymi:

  • profilaktyki i terapii wad wymowy u dzieci i dorosłych;
  • terapii zaburzeń głosu;
  • programowania języka;
  • terapii z wykorzystaniem komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC);
  • terapii funkcji prymarnych (ssania i połykania, oddychania, karmienia);
  • terapii dzieci z wadami rozwojowymi i genetycznymi;
  • nabywania umiejętności szkolnych.

 

 

DIAGNOZA I TERAPIA

Diagnoza logopedyczna składa się z:

  • wywiadu, przeprowadzonego z rodzicem lub opiekunem prawnym,
  • badania logopedycznego, wykonanego w oparciu o testy diagnostyczne dostosowane do wieku rozwojowego,
  • obserwacji dziecka, w trakcie podejmowanych zadań i zabaw z terapeutą.

Po przeprowadzonej diagnozie wystawiana jest pisemna opinia logopedyczna, podsumowująca dane uzyskane z wywiadu i przeprowadzonego badania.

 

Terapia logopedyczna,

to cykliczne spotkania, mające na celu wyrównanie oraz stymulację rozwoju językowego i/lub komunikacyjnego dzieci, młodzieży i dorosłych, przy jednoczesnym wspieraniu rozwoju poznawczego. Zajęcia prowadzone są w oparciu o plan terapeutyczny, który jest wynikiem wcześniej przeprowadzonej diagnozy. W trakcie terapii logopedycznej łączone są różnorodne metody, aby dostosować zajęcia do indywidualnych potrzeb i możliwości uczestników.

 

 

KIEDY JEST POTRZEBNA WIZYTA U LOGOPEDY?

Każde dziecko rozwija się w indywidualnym tempie, wykorzystując swoje możliwości, jak i możliwości dane mu przez środowisko. Jeśli niepokoi Cię rozwój mowy Twojego dziecka lub zauważasz poniższe objawy – zgłoś się go logopedy!

Niepokojące symptomy:

  • brak głużenia i gaworzenia;
  • niewystępujący lub sporadyczny kontakt wzrokowy, brak reakcji na mimikę dorosłego oraz brak wskazywania palcem;
  • trudności z ssaniem, połykaniem oraz gryzieniem;
  • niewłaściwy tor oddechowy, otwarte usta podczas snu;
  • nadmierne ślinienie się;
  • zmiany anatomiczne w obrębie aparatu artykulacyjnego (skrócone wędzidełko podjęzykowe, wady zgryzu, rozszczepy);
  • brak komunikacji werbalnej;
  • niewyraźna, niezrozumiała dla otoczenia mowa;
  • brak głosek, charakterystycznych dla danego wieku rozwojowego lub ich nieprawidłowa realizacja (np. gardłowa lub międzyzębowa);
  • brak reakcji lub trudności w zrozumieniu i wykonaniu poleceń prostych i/lub złożonych;
  • trudności fleksyjne i składniowe;
  • trudności w czytaniu i pisaniu.

 

 

Polub nas na Facebook